रेहोभोटको हर्जल स्ट्रिट नजिकै अवस्थित 'ट्री ब्रासेरी' क्याफेमा भेला भएका मानिसहरू एउटा कुरामा पूर्ण सहमत देखिन्थे– केही दिनअघि इरान र अमेरिकाबिच भएको युद्धविराम सम्झौता इजरायलका लागि आत्मघाती छ । ५५ वर्षीय एभी पेरेजले आक्रोश पोख्दै भने, "हामीलाई राष्ट्रपति ट्रम्पले धोका दिए ।"

त्यहाँ उपस्थित मानिसहरू इजरायल इतिहासकै सबैभन्दा ठुलो सुरक्षा थ्रेटमा घेरिएको र अब यी चुनौतीहरूको सामना एक्लै गर्नुपर्ने निष्कर्षमा पुगेका छन् । ३५ वर्षीय शाहाम नोविक भन्छन्, "यो अचम्मको कुरा हो । हिजोसम्म हामी बालबालिका बचाउन बङ्करमा थियौँ, आज सबै कुरा सामान्य भएजस्तो नाटक गरिँदै छ । तर, समस्याको समाधान कत्ति पनि भएको छैन ।"

तेल अभिभबाट १२ माइल टाढा रहेको रेहोभोट सहरका मुख्य सडकहरूमा इजरायली झण्डाहरू फहराइरहेका छन् । एउटा कुनामा चर्को 'रेव' सङ्गीत गुञ्जिरहेको छ भने अर्को कुनामा कट्टरपन्थी (अर्थोडक्स) यहूदी पुरुषहरू छलफलमा व्यस्त छन् । नयाँ बस प्रणाली निर्माण कार्यले गर्दा सप्ताहांतको ट्राफिक जाम उत्कर्षमा छ । विविधता र वैचारिक रूपमा विभाजित यो देशको वास्तविक प्रतिनिधित्व यही रेहोभोट सहरले गर्छ, जसलाई राजनीतिक विश्लेषकहरू 'मध्य इजरायल' को ऐना मान्छन् ।

शुक्रबार बिहान धेरै मानिस युद्धको तनावपूर्ण समाचारबाट टाढा रहन क्याफेमा जम्मा भएका थिए । तर, घटनाक्रम फेरि लेबनानतर्फ मोडियो, जहाँ इजरायली सेनाले भीषण हवाई आक्रमण सुरु गरिसकेको थियो । इरान समर्थित हिजबुल्लाहले इजरायली ट्याङ्कमाथि हमला गरी एक वरिष्ठ अधिकारीसहित चार सैनिकको हत्या गरेपछि इजरायलले प्रतिशोधात्मक आक्रमण गरेको हो, जसमा १८ जनाको मृत्यु र ३३ जना घाइते भएका छन् ।

वासिङ्टनबाटै इजरायल किनारामा
धेरै इजरायलीहरू अमेरिकी मध्यस्थतामा भएको इरान सम्झौतालाई 'पिठ्युँमा छुरा धसिएको' रूपमा बुझ्छन् । राजनीतिक विश्लेषकहरूले यसलाई 'इजरायलले सोचेभन्दा पनि अपमानजनक आत्मसमर्पण' को सङ्ज्ञा दिएका छन् ।

इजरायलको चिन्ता इरान फेरि सैन्य रूपमा बलियो बन्नेमा मात्र सीमित छैन । लेबनान सम्झौताले इजरायलको उत्तरी सीमाका लागि मुख्य चुनौती बनेको हिजबुल्लाहविरुद्ध कारबाही गर्ने इजरायली सेनाको हात बाँधिदिएको उनीहरूको ठहर छ ।

राजनीतिक रणनीतिकार उदी टेन्ने भन्छन्, "इजरायलीहरू लेबनान युद्धलाई न्यायोचित मान्छन् । यहाँका प्रत्येक नागरिकलाई थाहा छ कि इरान र हिजबुल्लाह एउटै सिक्काका दुई पाटा हुन् ।"

लेबनान सीमावर्ती उत्तरी सहर मेटुल्लामा पनि आक्रोशको आगो बलेको छ । रेस्टुरेन्ट व्यवसायी ड्यानियल डोर्फम्यान भन्छन्, "इरानविरुद्धको सैन्य कारबाहीबाट सबै खुसी थिए, तर अमेरिकी सम्झौता इजरायलका लागि घातक गल्ती साबित हुनेछ ।"

आलोचकहरूले इरानको सत्ता परिवर्तन, आणविक कार्यक्रमको अन्त्य र ब्यालिस्टिक क्षेप्यास्त्र उन्मूलन गर्ने युद्धको मुख्य उद्देश्य नै असफल भएको टिप्पणी गरेका छन् । अमेरिकासँग 'काँधमा काँध मिलाएर' युद्धमा होमिएको इजरायल अन्ततः वासिङ्टनद्वारा किनारामा पारियो र राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्पले त इजरायललाई 'नगण्य शक्ति' भन्दै खारेज गरिदिए ।

नेतान्याहुमाथि चौतर्फी दबाब
ह्वाइट हाउसमा रणनीतिक सल्लाहका लागि निमन्त्रणा पाउनुको साटो प्रधानमन्त्री बेन्जामिन नेतान्याहुले लेबनानमा नागरिक हताहती (जहाँ ३,९०० भन्दा बढी मारिएका छन्) लाई लिएर कडा आलोचना खेपिरहेका छन् ।

दैनिक पत्रिका येदियोथ अहरोनोथका स्तम्भकार नादाभ एयाल लेख्छन्, "इजरायली सत्ता संरचनाभित्रको आक्रोश र शोकलाई शब्दमा वर्णन गर्न सकिँदैन । अहिले उनीहरूको घाउमा नुन छर्किने काम भएको छ ।"

भ्रष्टाचारको मुद्दा झेलिरहेका ७६ वर्षीय नेतान्याहुका सामु आगामी अक्टोबरमा हुने आम निर्वाचनमा आफूलाई मात्र इजरायलको 'एकमात्र रक्षक' साबित गर्नुपर्ने कडा चुनौती छ । इजरायल डेमोक्रेसी इन्स्टिच्युटकी प्राध्यापक तामार हेर्मान भन्छिन्, "नेतान्याहुले युद्धका लक्ष्यहरू अतिरञ्जित रूपमा प्रस्तुत गरेर अहङ्कार देखाए । जब लक्ष्य पूरा हुँदैन, तब जनताले नेतालाई अविश्वसनीय मान्न थाल्छन् ।"

अक्टोबर २०२३ मा हमासको आक्रमण (जसमा १,२०० इजरायली मारिएका थिए र २५० अपहृत भएका थिए) पछि नेतान्याहुप्रतिको जनविश्वास निकै खस्किएको थियो । गाजामा इजरायलले चलाएको लामो र रक्तपातपूर्ण सैन्य अभियान (जसमा ७३,००० भन्दा बढी मानिस मारिएका छन्) ले इजरायललाई अन्तर्राष्ट्रिय मञ्चमा एक्लो बनाएको छ । इजरायलले गाजाको ७० प्रतिशत भूभाग नियन्त्रणमा लिए पनि २३ लाख जनसङ्ख्यामा अझै हमासकै प्रभाव रहेको बताइन्छ । लेबनानमा हिजबुल्लाहविरुद्धको युद्ध पनि निर्णायक हुन सकेको छैन ।

तर, नेतान्याहुका अन्धभक्तहरू अझै पनि उनीप्रति वफादार छन् । हालै गरिएको सर्वेक्षणमा ४३ प्रतिशत मतदाताले इरानविरुद्ध नेतान्याहु नै सबैभन्दा बलियो विकल्प भएको बताएका छन् । इन्जिनियर एभी पेरेज भन्छन्, "नेतान्याहुबाट गल्ती भए होलान्, तर संकट समाधान गर्न उनलाई मात्र आउँछ । ट्रम्प आफ्नो व्यापारका लागि बोल्छन्, नेतान्याहु देशका लागि बोल्छन् ।"

३४ वर्षीया चिकित्सक ली नोविकको विचारमा नेतान्याहुले सत्तामा टिकिरहन देशलाई विभाजित गरेका छन् । उनी भन्छिन्, "घरको मूल्यवृद्धि वा मुद्रास्फीतिजस्ता आधारभूत समस्याबाट ध्यान मोड्न यो सरकारले युद्धलाई विभाजनकारी कानुन पास गर्ने हतियार बनाएको छ ।"

विपक्षी नेताहरू पनि यहूदी समुदायभित्रको बढ्दो मतभेद र संवादहीनताप्रति चिन्तित छन् । यद्यपि, प्राध्यापक हेर्मान भने इजरायलीहरूलाई सुरक्षा नीति, यहूदी राष्ट्रको अस्तित्व र प्यालेस्टाइनसँगको 'द्वि-राष्ट्र समाधान' असम्भव रहेको साझा धारणाले अझै पनि एक ठाउँमा बाँधेको तर्क गर्छिन् ।

तर, भुइँतहका नागरिकमा निराशा ब्याप्त छ । ५५ वर्षीया डालिया पेरेज भन्छिन्, "यी घटनाक्रमले मलाई एउटै कुरा सिकाए– यो क्षेत्रमा शान्ति कहिल्यै आउने छैन । हामी सधैँ तरबारको धारमा बाँच्नुपर्नेछ । अब हामीले बुझिसक्यौँ कि संसारमा हाम्रो कोही साथी छैन र हामी कसैलाई विश्वास गर्न सक्दैनौँ ।"

विभिन्न अन्तराष्ट्रिय संचारबाट